INSIDE

SEE ALSO

STORIES

Recent Comments

Archive for August, 2008

Make a wish for me

August 31st, 2008

Every year. On the 10th of September. I blow the candles

and make one wish. One.

I don’t ask for money. I don’t ask for cars or clothes or anything else. I ask something so simple yet so difficult to find.

“I wish to be happy”

It’s been almost 21 years and I can’t remember when I was truly , deeply happy.

[sorry but I cant resist writing this depressing posts]

Posted in Blog | Comments (3)

Μια συνηθισμένη μέρα..

August 29th, 2008

Συνήθως ππέφτω η ώρα 5-6-7 το πρώι. Αρέσκει μου. Εν οι ώρες μου, ποσκολιούμε κάμνω πράματα που εν έχει chance να τα κάμω την ημέρα. Είμαι τζιαί νάκκον γάρος.

Το κινητό μου στο loud.Μπορεί να παίξει καμιά 100 φορές και να μεν ταράξω. Να με πιάνει η μάνα μου, ο τζίρης μου να με ξυπνήσουν. Εγώ τίποτε. Σχολάνει ο παπάς μου η ώρα 2, έρχεται σπίτι.. Ανιοεί την πόρτα τζιαί αρκέφκει “Ξυπναααα..” Μάσχιετε μάσχιετε , αρκέφκει κουβέντες μόνος του , μιλά μιλά , εγώ απαντώ με ένα καταφατικό “μμμμμμμ μμμμμμμμμμ” Ο παπάς μου συνεχίζει. Σε κάποια φάση νευριάζει τζιαί λαλεί μου “Τωρά ακούεις με οξά τζιμάσαι;” Κάπου τζιαμέ νευριάζω που πριχτέφκει τζιαί λαλώ του “Άϊσμε να τζιμηθώ πρίχτη.” Φέφκει.

Γίνεται 5-6. Έρκεταί η μάνα μου. Εγώ μολίς εξύπνησα , με το λάπτοπ πας τα πόδκια τέλεια τζιμισμένος. Η chance κουβέντα μόλις μπεί μες το δωμάτιο μου “Μα εν ψόφος δαμέσα γιε μου.” Εγώ απλα να μεν απαντώ. Έρκεται πρίετε λλιο για τες ώρες μου, λαλεί μου καμιά μαλακία, νευριάζω τζιαί λαλώ της “Ατε φίε.Φίε.Φίε.” Φέφκει. Σηκώνουμαι , νήφκουμαι , πληνίσκω τα δόντια μου , ποτίζω τα φυτά μου και πάω κάτω να φάω τίποτε. Θωρώ την αρφή μου , λαλώ της το chance “Νάμπον ρα παλαβή.” (έτσι για τον πανικό , συνήθως εν μιλώ τόσο χωρκάτικα). Αν τύχει εννα τις κάτσω τζιαί κανένα πάτσο, αν θυμηθώ οτι έκαμε μου τίποτε. Νεκατώνω να έβρω τίποτε μες το ψυγείο να φάω ( καθώς καταρκούμαι την ώρα τζιαί την στιγμή που ήρτα πίσω, τζιαί εν είμαι Αγγλία με τα πράματα μου τζιαί τα φαγιά μου). Μετά από πολλή σκέψη, μπορεί να φάω κανένα κομμάτι τυρί με κουλούρι , έτσι για να μεν παραπονιέται το στομάχι μου οτι εν έφαα τίποτε. Ανίω του σκύλου , μπαίνει μέσα και πάμε πάνω στο air condition. Αυτή τη φορά κάθουμαι στο Desktop και κλείω το  Laptop. Ποσκολιούμαι , ποσκολιουμαι. Μιλώ με κόσμο ΜΣΝ , θωρώ το facebook με τες ώρες τζιάι νευριάζω που εν μπαίνει κανένας τωρά το καλοτζαίρι.

Σε κάποια φάση αρκέφκει η αρφή μου να παουρίζει. (τάχα τραουδά) . ΜΑΡΙΤΑ ΣΚΑΣΕ. Σκάζει.. Περνά  λλίο , ξαναρκέφκει. ΜΑΡΙΤΑ ΣΚΑΣΕ. Σκάζει.. Περνά ακόμα λλίο. Ξαναρκέφκει. (Ε πόσο; μια του κλέφτη , δκιό του κλέφτη.. ) Πάω κάτω. Η αρφή μου μπροστά που τον καθρέφτη , μπροστά που τον αεριστήρα , τα μαλλία της στον αέρα και να τραούδα ισπανικά τύπου “Ροζίτα γλυκία σαν σοκολάτα”.  “Κόρη μα σε φτανή; ” Μπάμ πας την κκελέ. :-) Now im satisfied. Αρκέφκει να κλαίει και εγώ προχωρώ ικανοποιημένος στο δωμάτιο μου.

Φτάνει η ώρα που πρέπει να ετοιμαστώ να πάω έξω. Μπαίνω στο μπάνιο, τζιαί ακούω τον παπά μου να παουρίζει. Να φωνάζει “Πκιερώνω 40 ευρώ τον μήνα τζιαί μια φορά που κάθουμαι να δω τζιαί εγω την μάππα εν δουλέφκει. ” ‘Ερκεται πρίετε μου λλίον φκαίνω που το μπάνιο βουρητός να του σάσω την Mivision ( μα ίντα καλός γιός που είμαι) Σάζω το και συνεχίζω ακάθεκτος την προετοιμασία. Εγώ να ισιώνω μαλλί τζιαί ο παπάς μου να φωνάζει ” GOAAAAAL. ” Tragic isnt it?

Oh well .. Μετά τα πράγματα γίνονται πιο τυπικά. Costa / Gloria. Καφές ,τσιάρο , γίνεται περίπου 1-2 , έρκουμαι σπίτι , ποσκολιούμαι ως τες 5 , τζιαί ξανά π’αρκής.

Αχ thats why I loooove Cyprus!

Posted in Blog | Comments (9)

Final Countdown

August 26th, 2008

Σήμερα εν εμιλιούμουν. Είχα απλά νεύρα. Νεύρα με τον εαυτό μου που εν αφήνω καταστάσεις που επεράσαν, να περάσουν! Νεύρα που είμαι ποτζίνα τα άτομα που εν θα σκεφτούν τον εαυτό τους και θα τα δώσουν όλα. Νεύρα γιατί το καλοκαίρι μου ήταν ΣΚΑΤΑ και νεύρα γιατί κάποιος μαλάκας,έφαν μου το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου και σήμερα εγράψαν με οι μπάτσοι 50euro.

Έχω άδικο να δισποιρκώ και να θέλω να φύω;

Κάθε φόρα εν το ίδιο συναίσθημα. Πολλά παράξενο, φτάνω στο αμήν μου, στα άκρα μου και ξερώ οτι τωρά ΠΡΕΠΕΙ να φύω. Πρέπει να αλλάξω περιβάλλον. Τούτο γίνεται και όταν είμαι Αγγλία και εννά έρτω Κύπρο, και αντίστροφα.

Είμαι πολλά αρνητικός τελευταία. Τζιαμέ που άρχισα να βρίσκω το νόημα, να κρατώ τες ισορροπίες, και να μεν είμαι τόσο moody άτομο. Ένα μικρό παραστράτημα , and I’m back to base. Πραγματικά έφτασα σε ένα αδιέξοδο και δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να κάμω. Κοντεύουν τα γενέθλια μου. Πάντα θέλω να είμαι ευτιχισμένος στα γενέθλια μου. Πέρυσι ήμουν ( ή τουλάχιστον ενόμιζα οτι ήμουν ). Φέτος. No way hose. Με έτσι καλοκαίρι , που να την έβρω την χαρά; Και η μαλακία ποιά ένει; Οτι εγώ πελλανίσκω με το καλοκαίρι (καλός και ο χειμώνας, εν λέω) ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ! Και αντί να περάσω ωραία, εσκέφτουμουν τα περυσινά αμόρε και έκλαια την μοίρα μου.

Τουλάχιστον το Σαββατοκυρίακο που επέρασε , επέρασα ωραία. Επία Λεμεσό , alone. Ήβρα ένα φίλο που έχω, επίαμε Πλάζ , ήπιαμε 2 πότα. Συνεχίζουμε με Σέστο. Ήρθε ακόμα ένας φίλος του φίλου μου. Πίνω ακόμα 1 ποτό. Μετά κερνούν με ουίσκυ. (το οποιό νεκατσιώ) Πίνω το τζιαί τζίνο! Έρχεταί η ξάδελφη του παρέα μου, διούν μας καναπέ και ανίούν μας και μια μπουκάλα σιαμπάνιας, ΜΟΕΤ σε παρακαλώ! Πίνω και 2 ποτήρια σαμπάνιας. Κάπου εκεί αρχίζει το παραπάτημα. Πίνω ακόμα ενα ποτήρι Ursus.Μετά ακόμα 1 vodka. Τζίνο ήταν. Οfficially I was drunk. Εγώ και ο φίλος του φίλου μου , ήπιαμε και εσπάσαμε. Έκλεισε το club. Εγώ πως ήταν να πάω σπίτι; Εν τζιαί ήμουν Λευκωσία! Επίαμε θάλασσα η ώρα 6 το πρωί και εβουτήσαμε. That was fun! Έτσι εννά ήθελα το καλοκαίρι μου, με τα απρόβλεπτα του , που να μεν ξέρουμε τι μας γίνεται.Αλλά πάει τέλειωσε :-)

Οι φίλοι μου εγίναν πολλά προβλέψιμοι. Τζιαί εγώ εδισποίρκασα. Προτιμώ να κάτσω σπίτι , να μεν κάμω τίποτε, παρά να πάω κάπου και  να μεν έχω τίποτε να λαλώ.

Γενικά είμαι πολλά downiasmenos και εν ξέρω τι να κάμω..

Θέλω να φύω! Να αλλάξω περιβάλλον!

Tags: , , , ,
Posted in Blog | Comments (7)

YOU KNOW

August 20th, 2008

” Κι ας ψάχνω να βρώ στην τόση σιωπή μου, που πήγες εσυ, που πήγε η ζωή μου.. ”

NOW YOU KNOW

Νομίζω ήταν προφητικό το τραγούδι, γιαυτό το ακούαμε μαζί..

Posted in Blog | Comments (4)

Get over it already

August 20th, 2008

Συνεχεια κολλαμε σε πραγματα.

Εχω κολλησει (γιατι σ’εχω αγαπησει). Τρανο παραδειγμα. Κολλημενοι με ατομα, αντικειμενα, χωρους, στοιχεια που απαρτιζουν το περιβαλλον μας.

Πολλες φορες ομως, ερχεται η στιγμη που πρεπει να ξεκολλησουμε. Αλλοτε το ξερουμε και το αναγνωριζουμε αλλα δεν μπορουμε να παρουμε την αποφαση. Το παραδεχομαστε, μας ταλαιπωρει, μας φθειρει κι ομως παραμενουμε προσκολλημενοι σε αυτο. Άλλοτε πάλι αγννοούμε την κατάσταση και την ψυχική φθορά που μας προκαλεί και αδυνατούμε να αποκολληθούμε.

Ειναι θεμα χαρακτηρα λεμε… Οσο κι αν το προσπαθουμε μας τρωει. Επανερχομαι στους παλιους ερωτες, τις ξεπερασμενες αγαπες και ολα οσα ανηκουν σε μια σχεση που διεγραψε την πορεία της στο χτες. Δυστυχως η πλειοψηφια αντιμετωπιζει μεγαλες δυσκολιες να αφησει πισω εναν παλιο ερωτα. Και αναφερομαι και στις δυο πλευρες. Στο κατω κατω, δεν ξεχνιεται τοσο ευκολα ενα κομματι απο τη ζωη μας. Ανεξαρτητως διαρκειας.

Το πιο σημαντικο ομως ειναι να καταφερνουμε να ξεπερνουμε το παρελθον. Να αφηνουμε πισω μας τα παλια, να προσπαθουμε να σκεφτομαστε τις θετικες εμπειριες και οτιδηποτε αποκομισαμε απο το “αντικειμενο του ποθου” μας την παρουσα περιοδο, ωστε στο μελλον να μεταποιηθει σε μια ωραια και γλυκιά αναμνηση, που θα εχουμε φυλαγμένη στο μυαλο, την καρδια και την ψυχη μας για παντα.

Taken by ekkremes

Couldn’t say it better.

Posted in Blog | Comments (2)

And then I whispered..

August 19th, 2008

Half full or  Half empty?

Definitely Half empty for me

Happy bIrthday if I don’t see you

Maybe I’m stupid. Maybe I’m naive.

But I know for sure I’m good-hearted.

I keep telling to my self , I can’t go back. But still, I do go back. It seems it’s not easy to forget the past.

Your smile . Your voice.

I’ve reached a dead end and I don’t know how to move forward. I don’t know what my next move is.

I just know that I miss you and I can’t do anything about it.

I’m lost. Really lost.

Why is this happening to me? Do I deserve it?

Tags: , , , , , ,
Posted in Blog | Comments (3)

Η κούρβα της κακορατζιάς, and the story begins

August 15th, 2008

Me..

Lemesos..

15Αύγουστος + Πανσέληνος.

Bad combination?

Πως τα φέρνει η μοίρα τζιαί τζιαμέ που λέω να αφήσω κάποια πράματα πίσω μου, όσο και να προσπαθώ , they keep coming back. Πέρυσι έτσι καιρό , επίενα και έρχουμουν Λεμεσό. Όχι γιατί είχα κάβλες ή επειδή ήθελα να πάω Guaba - Sesto or whatever. Αλλά επειδή ήμουν ερωτευμένος. Θυμούμαι τους τόπους που επίενα, θυμούμαι ΠΟΥ επίενα ολόισχια μόλις έφτανα Λεμεσό. Θυμούμαι και την κούρβα της κακορατζιάς στην επιστροφή, που είχα ένα χαμόγελο ως τα αυτιά και επίενα σπίτι. Είπα οτι θα τα αφήσω πίσω.. Οτι πάει τέλειωσε (χιόνι η αγάπη ήτανε και έλιωσε.. ). Οτι εν με κόφτει.

And the fate knocks my door. Αγοράζει ο παπάς μου διαμέρισμα Λεμεσό. Έρχομαι Κύπρο. Πάω Πρωταρά. Διακοπές. Έλισα. Εβαρέθηκα. Πρέπει να κάμω κάτι διαφορετικό τον 15 Αύγουστο μου. Θα πάω Λεμεσό.

Εδώ ΛεμεΣΟΣ εδώ ΛεμεΣΟΣ , εδώ καρναβάλι.

Μακάρι να περάσω καλα. (or not.. )

Posted in Blog | Comments (0)

2,000,000 reasons to be happy

August 13th, 2008

‘Ενας γνωστός, βασικά απλά σπουδάζει μαζί μου, εκέρδισε 2,000,000 EUROS. Damn.

2,000,000 :( Μπορώ να φαντάστω που τα τώρα τι μπορώ να κάμω με τόσα λεφτά.Αποφάσισα οτι θα τα έβαλα στην τράπεζα για τρία - τέσσερα χρόνια. Τους τόκους (που υπολογίζονται στα 270,000 EUROS) θα τα εδιούσα στους γονιούς μου. Έτσι για να ξεχρεώσουν οτι χρέη έχουν και να ζούν πιο χαλαρά. Μετά εν ξέρω τι θα έκαμνα. Μαλλόν θα αγόραζα ένα διαμέρισμα για μένα δαμέσα τζιαί ενα στην Αγγλία.  Αλλά άτε εν θα ήθελα τζιαί ενα αυτοκίνητο στην Αγγλιά τωρά που σπουδάζω; Ποιος εννά κάτσει να περιμένει τους τόκους. Φυσικά αν το σκεφτείς , they are worth it , αλλά ατε. Άλλη η σπάρκα να αρκέψεις να τα σσιονόνεις δεξιά τζιαί αριστερά.

Τζιαί μετά ξαναλαλώ. 2,000,000 ΓΑΜΩΤΟ. Ο κόσμος λέει , τα λεφτά δεν φέρνουν ευτυχία. I object. Όπως είπε και η αγαπητή RoAM ” αν είσαι άρρωστος τζιαί πλουσιός, εννά πκιερώσεις τζιαί να σου περάσει. Αν είσαι άρρωστος τζιαί φτωχός, έκατσες πάνω” Άλλωστε γιάτι ζούμε, σπουδάζουμε , δουλέφκουμε; Για τα λεφτά.

Θελώ πολλά. Έχει κανένας καμιά ιδέα; Θέλει κανένας να γίνουμαι partners τζιαί να ανοίξουμε επιχείρηση;

P.S : 2,000,000 EUROS ΓΑΜΩΤΟ. Αν εκέρδιζα εγώ ήταν να λιποθυμήσω, μετά ήταν να αρκέψω να βουρώ μες τον δρόμο και να παουρίζω. Μετά εν ξέρω. Λαλείς να επάθενα τίποτε που την πολλή χαρά τζιαί να μεν τα εσχιέρουμουν ποττέ;

Posted in Blog | Comments (5)

Θέλω..

August 6th, 2008

.. να είμαι ευτιχισμένος

.. να περάσω το πτυχίο μου με καλό βαθμό

.. να μαυρίσω και να μείνω ετσί για πάντα

.. να ερωτευτώ παράφορα

.. να πάω πίσω Αγγλία

.. να πάω πολλά ταξίδια φέτος

.. να περάσω καλύτερα και πιο δημιουργικά τον επόμενο χρόνο στο πανεπιστήμιο

.. να καταφέρω να πιένω γυμναστήριο συχνά

.. να δουλέψω αρκετά για να έχω έξτρα λεφτά να αγοράζω unecessary expensive stuff

.. οι φίλοι μου να είναι χαρούμενοι

.. να αγοράσω pet στην Αγγλία

.. να περάσω καλά τα φετινά μου γενέθλια

.. να μεν δυσκολευτώ πολλά με τα μαθήματα μου

.. να μεν αχώνουμαι τόσο για ηλίθια πράματα

.. να εν ομάλη η συγκατόικηση μου

.. να έχει νόημα η ζωή μου και να μεν χάνομαι στην ρουτίνα

.. να πιένω γιογκά και κολύμπι

.. να πιάσω την απαλλαγή μου και να μεν μου κάμουν προβλήματα

.. να ξαναπάω Αμερική

.. να διαβάσω παραπάνω βιβλία

.. να μάθω να μαγιρέυω πιο exciting πράματα και πιο healthy

Tags: ,
Posted in Blog | Comments (8)