Archive for February, 2008

A tribute to Akis - Akis Adventures [Volume I]

February 26th, 2008

O Akis potis (Akis the drunk)

O Akis Potter (Akis Harry Potter)

Akis o aftoktonias (Akis suicidal)

Akis o xapakias ( Akis on drugs)

Akis o clubbakias (Akis party animal)

O Akis sto sxoleio (Akis at school)

O Akis mouri (Akis Face)

More coming soon.. [Volume II]

Posted in Blog | Comments (1)

Happy Valentine’s Day

February 14th, 2008

Tags: anti-valentines, valentine's suck, we hate valentine's
Posted in Blog | Comments (0)

My first job interview (couldn’t be worse)

February 13th, 2008

Άρχισα να γράφω τουτο το πόστ στα αγγλίκα, αλλα έφτασα στο συμπέρασμα οτι δεν θα μπορέσω να εκφράσω τόσο καλά αυτή την μεγαλειόδες εμπειρία που έζησα. Ας το πάρουμε που την αρχή. Έχει που τον Σεπτέμβρη που ήρτα Αγγλία που μάχουμε να πίασω δουλεία, ενά έξτρα λέφτο τελοσππάντων να φκάλω το άχτι μου στο σσιόπππιινγγγκκ! Κάθε μέρα έλεχα το JobShop του πανεπιστημίου και έστελνα CV που την άκρα.. Καμία απάντηση. Είχε δουλεία στο starbucks δαμέ κόντα, έκαμα apply, επίασαν με, εδούλεψα μια μέρα και εν άντεξα. Ήταν τέλεια de javu που την δουλεία μου στην Κύπρο. Εμπόρουσα να ταυτήσω τον κάθε εγγλέζο(or whatever) με τους συνάδελφους μου στην Κύπρο. Η καρτάνα μαστόρισσα (Πορτογαλλέζα δαμέσα) , ο γκέι τουρκοκύπριος (μαύρος δαμέσα), ο χαζοχαρούμενος κυπραίος που ο κόσμος του ήταν το starbucks (Εγγλέζος στην περίπτωση) και οι κλασσικές ρουμάνες που όπως τζιαι να το κάμουμε they are everywhere. Να μεν τα πολιλογώ είπα τους No,but no thanks. Αλλώστε εν είμαι και τόσο φαν του καφέ. Η αναζήτηση για δουλεία συνεχιζόταν..

Πριν λλίες μέρες επία να μείνω στην Josie και στον Μιχάλη. Γύρω στις δέκα το πρώι πιάνουν με τηλέφωνο που άγνωστο αριθμό.Απαντώ. Κατι μου ελαλούσαν για job interview μες τον ύπνο μου που να καταλάβω, είπα τους να με ξαναπίασουν. Εξαναπιάσαν με την Παρασκευή τζιαι είπαν μου έλα την Δευτέρα η ώρα πέντε. Μη έχοντας ιδέα περι του τι πρόκειτε και ίντα δουλεία ένει (έστειλα μια φάουσα CV, i lost track). Πάω εγώ μέτα το πανεπιστήμιο, με το τζήν μου τα κόνβερς και ένα μάυρο τρίκο. Χτυπώ το κουδούνι αννίουν μου την πόρτα και πίανω το ανσανσέρ να παώ. Μπαινώ μέσα λαλώ τζίνης στο reception ποιαν ήρτα να δω, τζιαι απάντα μου με μια γαουροφωνάρα οτι πρέπει να γραφτώ as a guest και δία μου μια καρτελούα να βάλω πάνω μου. Προς μεγάλη μου έκπληξη η γενέκα στο reception ήταν άντρας!!!Εφόρεν στενό παντελόνι και εμπορούσες να διακρίνεις οτι εν την έκοψε (ακόμα). Κάθουμε εγώ τζαι περιμένω. ‘Eρκeτε τζιάλλος τζιαι λαλεί οτι ήρτεν για το ίντερβιου. Ακολουθούν με σείρα. Πάκιστανος γύρω στα 25 με κοστούμι μαύρο (κόφκω την οτι εν που το Primark) γραβάτα και τρικούι μπλέ που μέσα (χαλλόυ εν συνδιάζουμε μπλέ με μαύρο), εγγλέζος τέλια μπίλλης με μπλέ πουκάμισο,γραβάτα,μπέζ παντελόνι τζήν,κάφε παπούτσια και μάλλι emo (μεν παρανοάτε είμαι παρατηρητικός) , μαυρού τέλεια γιο γιο σκουλαρίκι διαμάντι στο αυτί αλλα τζίαμε που εν της μόδας τωρά, ρωσσοπόντια πας τα σαράντα αχτένιστη με κότσο τζιαι χωρκάτικα μαύρα παπούτσια, ακόμα ενας πακιστανός με κουστουμούδιν (πάλε που Primark) , μια ίνδη νάκκον αχάπαρη (εν της έδωκα πολλιν σημασία) και last but not least ακόμα ενας εγγλέζος με κοστούμι(οχι που Primark υπολογίζω κατι σε Next ή BHS) ο οποίος μου θυμίζει κάποιον διάσημο που δεν μου έρκετε τώρα. Τζιαι ούλλοι να καθούμαστε και να περιμένουμε να μας φωνάξουν , εθύμισε μου σκηνή που ταινία. Πως σου φαίνεστε?

Έρκεται η προιστάμενη λάλει μας ατε έλατε όλοι να σας κάμω tour την εταιρεία.. Έπαιρνε μας πόδα ποτζί, εμίλαν, εμίλαν.. εγώ αχάπαρος ακόμα να καταλάβω για ίντα δουλεία πρόκειτε. Τελοσπάντων παίρνει μας σε ένα δώματιο, γνώριζει μας ένα αγνώστου προέλευσης παχίδερμο (υπολογίζω κατι σε πακιστανοεγγλέζικο,μπορεί να παίζει τζιαι λλί εθιοποία) και ένα μούτρο εγγλέζο. Εμιλούσαν μας για το πόσο συγκινιμένοι ένει που δουλέφκουν σε μια απο τις καλύτερες εταιρείες για property management κτλ κτλ Υστέρα λάλουν μας, το interview δεν θα είναι one-to-one αλλά θα μιλήσετε δαμέ μπροστά που ούλλους. Τζιαι εγώ να σκεφτούμε -τι μαλάκας που είμαι- τι να κάμω?? Εν μου αρέσκουν έτσι πράματα, public speaking is not my thing που λεν τζιαι οι εγγλέζοι. Εσκέφτουμουν να τους πω οτι θέλω να πάω τουαλέτα τζιαι να εξαφανιστώ. - ρεζιλίκια- Λαλώ πρέπει να το κάμω. Φώναζουν το όνομα μου (ώσπου να το πουν είδα τζιαι επάθαν) και υποτίθεται πρέπει να introduce my self. Πάω στέκουμε τζιαι αρκέφκω Hello guys, my name is Lefteris Kathijotes I am 20 years , I study Computer Science at Kingston University. I am really friendly,extrovert, a perfectionist like things done perfectly and I love meeting new people. Εν μου έρκετουν άλλη τσιόφτα. Τζιαι να πώ ήταν στην γλώσσα μου , ανάθεμα τα. Επάγωσα τζιαι επία τζιαι εκάτσα ρεζιλεμένος. Είπαν τζιαι οι άλλοι τις μαλακίες τους και μετά εβάλαν μάς σε γκρούπς. Αν το βρείτε με ποίαν με εβάλαν.. με την ρωσσοπόντια.. εδώσαν μας ένα βιβλίο , και μέσα σε 10 λεπτά έπρεπε να βρούμε τα σημαντικά points και να τους πουλήσουμε την εταιρεία τους. Άλλην έννοια εν είχα. Λαλώ της ρωσσοπόντιας. You talk. Λαλεί μου No, no me no talk. Άτε Λευτέρη. Σκέφτου τζιάλλες μαλακίες να πείς. Οι άλλοι εθκιαβάσαν το βιβλίο ετοιμαστίκαν είπαν τα δικά τους.Έρκεται η σείρα μας. Εν ήξερα τι να πω. Αφου εν εκοίταξα καν το βιβλίο.εβαρκούμουν. Ανεβένω πάνω, είπα τους μια δκίο πελλάρες , μετά λαλώ εννα σπάσω? Λαλώ του: This property stuff its not actually my thing and I expected something more simple, I’m sorry. Τζιαι επία τζιαι έκατσα. Πάλε ρεζιλεμένος. Anyway ευχαριστήσαν μας που επίαμε (λαμπρόν να τους κάψει) και είπε μας η μαστόρισσα οτι oι part-time πίανουν γύρω στα 100Κ τον χρόνο, δηλαδή γύρω στες 9,000 τον μήνα. DAMN! Τέλοσπαντων εξεπέρασα το επειδή εν εκαταλάβενα καν για τι πράματα εμιλούσαν. Μοναδική εμπειρία , και εις ανώτερα. Cheers

Posted in Blog | Comments (6)

mood swings

February 11th, 2008

it’s one of those days of the month, when depression possesses me. It’s that time of the month that women have period. -I have mood swings - Maybe I am bi-polar or something (I have to Google it and learn more about it). Last night dying from happiness.Today dying from sadness. OK, it’s not so bad, I just feel that sometimes I’m driving without a map. I must admit that I am a bit lost. I don’t have everything I want in my life and I’m fed up wishing for things that will never come true. On the other hand you can say I’m ungrateful. I should have been happy. I’m in the UK (finally), studying what I want, I managed not to serve the army (hint hint depression), my friends are near and I made lots of friends here but still I feel that something is missing. Today while I was cooking I had the weirdest thought. We should enjoy every happy minute like it’s the last one. The past summer left me with so many hopes (all of them shattered) Stupid me did not enjoy every minute of happiness and made a fuss worrying about the future. All I wanted was more and more and more. And we all know what happens when you are greedy. You lose everything. Abuse it and lose it. So another advice from lefty. Enjoy every second of happiness and make it count.

Tags: advice, depression, lefty, mood swings
Posted in Blog | Comments (2)

αλόρα

February 4th, 2008

ο Γιώρκος είπε μου να αρχίσω τούτο το έντρι “Αγαπητό ημερολόγιο” … Αρχίζω το με:

Αγαπητό μπλόκ.

ναι ναι.γραφώ στα ελληνίκα.έπιασε με το πατριωτικό μου (εν ο τζιμής εχτες) ολίγον άτονος αλλα θα το ξεπεράσετε.ίρτεν η Κάλμα στα μέρη μας.ίρτεν και ο Άθως.Εξυπνήσαμε χαλαρά την Παρασκευή η ώρα 2,έφαμεν( κοτόπουλο μάνγκο τσιάτνι,ρύζι με πιπεριές,λαχανάκια βρυξελλών και μικρά καλαμποκάκια που εγώ εμαίρεψα),εσαστίκαμε και επίαμε κάτω στην πόλη για γενίκο σσιόππινγκ… αλλα εν επρολάβαμε επειδή εκλείσαν τα καταστήματα που τες 6. εσχιεί έξιξη. τέλοσπαντων. μέτα είπαμε να πάμε κάφε τζιαί τζιαμέ που πάμε συνήθως αλλά ήταν φούλ. ουτέ ενα κκαφέ της προκόπης εν εσχιεί στες αγγλίες.Μετά ήρταμε πίσω στις εστίες,εγνώρισε και η Κάλμα την πελλή την Πακιστανή την οπία επαρανοίσα φούλλλλ. Βασίκα εγνώρισα της την Κάλμα, και μετά ήρτεν η Garcia ποδά και εγνώρισα της και την Garcia; λαλεί μου “This is the same friend as before?” Yes λαλώ της. “She doesn’t look the same” λαλεί μου. Παίρνω το σοβαρό μου εγώ και λαλώ της “No no same person.” - Παράνοια- Εσαστίκαμε,ελουθήκαμε και επίαμε μπαρκέτια (aka barcadia). Κάμποσοι κυπρέοι,καλαμαράδες, ωραία μουσικούα.. τελίκα αρέσκει μου τζίνος ο τόπος. Όπως επίενα στην τουαλέτα,λαλεί μου ένας εγγλέζος.. Wow you are tall! λαλώ του και εγώ Yes, I was breast-feeding until 5. Έφιεν η φάτσα του.. Επίεν τρείς η ώρα,επεράσαμε ωραία.. ήρταμε σπίτι εκάμαμε σάντουιτς με doritos (εθώρουν τα στα όνειρο μου) και εππέσαμε. Την επομένη εσυμφωνίσαμε να ξυπνήσουμε και να πάμε ολοίσσια για δώρο της Μικαέλλλας.Εφάμεν τους τόπους. Εσκεφτούμασταν να της πίασουμε κρέμες Κορρές, ύστερα είπαμε οϊ οϊ κρέμες , τίποτε για το σπίτι.. ήβραμε μια ωραία φωτογραφοθήκη για το σπίτι της που το Τζιόν Λούις.. εγώ είπα της Κάλμας “εννα μας την φορίσει πάνω στην κκελλέ”. Άκυρη και οι φωτογραφοθήκη.. Πάμε στο μόλλ. Ίσχιεν κατι τέλειες κρέμες του σώματος. τριάντα λίρες. αλλά εφίρνεσουν.Εν ίσχεν έτσι μιρωθκία. Είπαμε τέλος, την κρέμα.. Πάμε να την πληρώσουμε λαλεί μας £42 !! Αν δείς και δώκω σαρανταδκκίο λίρες για μια κρέμα. Άκυρη και η κρέμα. Για να μεν τα πολιλογώ , τελίκα έβαλε λεφτά και ο Άθως και επιάσαμεν της μια τσάντα LongChamp. Χαλάλι. Επίαμε πίσω,εσινάξαμεν τα πράματα μας και αντακώσαμε να κατεβούμε στα κεντρικά Λονδίνα..( και εγώ λάντον ειμαι, για τους μαλάκες που επιμένουν οτι το Κινγκστόν δεν είναι λονδίνο get over it) Επίαμε στο Άντιγκον Χοτέλ, bed and breakfast, μούχτιν. Εντυθήκαμε,εσαστίκαμε και επεριμέναμε το ταξιτζή.. μέτα που κανένα σαρανταπεντάλεπτο. ήρτεν.. Επίαμεν Σο-Χο. Στον γνώστο σε όλους Τζίμη .. Ττου τελ γιου δε τρούθ, εβαρκούμουν λλιο. Ε βάλε και να βάλεις ποτά, κάποια φάση I lost track. Ήπια και μονορούφι το ποτό του Γιώρκου.. τζίνο ήταν. επεράσαμε καλά. Έκοψεν μας την λλίο ο Τζιμής, αλλά ατε άμα είσαι με καλή παρέα.. Αξέχαστο και το γεγονός οτι κοιμήθηκα στο ίδιο κρεβάτι με τις δύο δίμετρες φίλες μου Αντιγονε (1.60) και Κάλμα (1.55 με τα πόδκια ίσχια πάνω).. Αξέχαστη εμπειρία (τίποτε το πονηρό) Την επομένη , δηλαδή σήμερα.. επίαμε Camden town.. εν έπιασα τίποτε.. περίμενει με η ζώνη Ted Baker στο Bentalls.. εφάμε και κινέζικα άπο Camden. Sweet and sour chicken with egg fried rice.Αν ήταν κοτόπουλο τζίνο εμένα να μου σχιέσεις. Παίζετε να ήταν ή κάττος ή σχίλλος. Κοτόπουλο πάντως ΕΝ ΗΤΑΝ.. αυτά προς το παρών.

α τζιέ κάτι άσχετο. “Για της παλίες αγάπες μην μιλάς, στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω”

LeftyisRight.com

when trying to be right, but everything goes wrong..

INSIDE

SEE ALSO

STORIES

Recent Comments